ironhead sidecar racing

NurburgRing 2011

2011-09-19T21:52:00.001+02:00

Dit seizoen hebben we weinig geracet en nog minder gefinisht. Voor de laatste race van dit seizoen waren we extra gemotiveerd om een goed resultaat neer te zetten. De afgelopen weken is er veel gesleuteld. Er is onder andere een totaal nieuwe koppeling met een dik platenpakket gemonteerd.

De vrijdag training was in de regen. Een ieder reed op eieren. Voor ons resulteerde dit in een 12de startplaats. Totaal stonden er 36 spannen aan de start verdeeld over meerdere klassen. We hadden de race op zaterdag een super start en gingen als 4de de eerste bocht in. Na 3 ronden lagen we op de 9de plaats (7de in onze klasse) en zaten in een leuke battle met Phill Biggadyke en Hayley Capewel, toen wederom de koppeling problemen begon te geven. Nog 2 ronden hebben we door gereden waar we veel plaatsen verloren en uiteindelijk vielenwe uit zonder aandrijving.
De zaterdag middag hebben we volledig besteed om dit probleem te verhelpen. (Zit altijd in iets kleins)

Zondag begon de dag met goed weer. Dit sloeg snel om en de regen kwam met bakken naar beneden. Met een uitgedund veld van plus minus 25 deelnemers ging de startvlag naar beneden. Wederom zaten we voorin met de start en de eerste ronden reden we achter Kobus en Sam op een 4de plaats. Helaas viel het Weslake team uit en reden we in de een na laatste ronde op de 3de plaats. Kim had in de laatste ronde nog redelijk zicht maar Richard die racet met bril had niet alleen de klep van de helm beslagen, maar ook zijn ziekenfonds brilletje. Door het slechte zicht veloren we 2 plaatsen in de laatste ronde. We finishten als 5de en 3de in onze klasse.
Wat een super afsluiting na al de DNF van dit seizoen.
In de gelijkmatigheid klassement zijn we als 2de geëindigd.
Op naar volgend seizoen.

2 op een Rij: Schleiz en Chimay

2011-07-28T19:55:00.010+02:00

Schleiz 2011. 1 maal gefinisht en 1 maal DNF

Na een tweedaagse rustige reis met Henny en Henk Jonker (Duc/Guzzieteam) arriveerden we donderdag 7 juli in Shleiz. In de eerste training op vrijdag liep de motor in het midden gebied totaal niet. Ook de nieuwe race bougies waren vet geslagen. We zijn met de sproeiers aan de gang gegaan en alles wat met de Electra te maken heeft nagekeken. Dit gaf in de tweede training geen verbetering. Dan maar weer terug naar de basis waar we in Mettet geëindigd waren. Dit betekende ook de open konen van het uitlaat systeem weer vervangen door de Supertrapp dempers.

Door de slechte trainingen stonden we zaterdag op de laatste start rij. Het vele sleutelen en proberen heeft geholpen en we zaten in een paar leuke battles.
De zondag training verliep goed en vol vertrouwen gingen we naar onze startplaats. We hadden een goede start en kwamen in het middenveld terecht. Echter na 2 ronden kregen we problemen met schakelen. We kregen de motor niet meer in de eerste 2 versnellingen. Dit gaf veel onrust in de bochten en voor Kim was het bijna onmogelijk om in de bak te blijven. Bij het insturen van een bocht was het span niet meer in controle en we belanden in de grindbak en een DNF (Dit Not Finish) achter onze naam.
Van het totale startveld zijn 3 teams niet gefinisht. Alle 3 aanwezige Nederlandse teams DNF.

Met koppelings en versnellingsbak problemen voor ons. Een gebroken zuiger en rem problemen voor het Guzzi-Ducati team vertrokken we maandag gezamenlijk van Duitsland naar België voor de volgende race in Chimay.

Chimay 2011. 2 maal DNF
Via Luxemburg en Frankrijk kwamen wij dinsdag avond aan in Chimay. Woensdag zijn we gestart met sleutelen. Helaas kon Henk voor de Guzzi niet de juiste zuigers krijgen en heeft hij het 750 cc blok geplaatst en bij de Duc het remsysteem helemaal opnieuw gemonteerd. Wij hebben de versnellingsbak van de Ironhead gecontroleerd en een nieuwe koppeling gestoken. Thom van de Berg nam niet alleen ons oude span mee maar ook zijn eigen tribune /dakterras.

De training op vrijdag verliep rommelig. Elke keer waren er kleine problemen. Zaterdag stonden we klaar bij de voorstart van de eerste race. We dachten dat we er klaar voor waren. Echter vond een wolk het leuk om de luiken open te zetten en bij het opwarmen zagen we dat de popnagels van de demper eruit waren of los zaten. Deze zouden wij zeker verliezen tijdens de race. Het demonteren, uitboren en nieuwe popnagels zetten kost te veel tijd. Thom en Richard besloten om het oude span te pakken. Het was de eerste keer dit jaar dat Thom gesport heeft. Hij rende van voorstart naar camper en weer terug.Het was even wennen maar al snel was het een vertrouwd gevoel om op het oude span te rijden.

Na 2 ronden begon de carburateur los te zitten en moesten wij de strijd staken. Weer een DNF.
Na al die niet niet uitgereden races waren we zondag zeer gemotiveerd om een goed resultaat neer te zetten. We hadden een super start en gingen net na de kopgroep de eerste bocht in. We konden dit een paar ronden vol houden. In de afdaling zagen wij de neus van de Duc van Henk en Clara al naast ons komen.

Helaas konden we de battle niet aangaan want wederom kregen we problemen met de koppeling. Weer een DNF.
Ondanks de mindere resultaten waren het 2 leuke weken en hebben veel plezier gehad met Henk en Hennie en iedereen die ons geholpen heeft.

Volgende race Gedinne 20 en 21 augustus
Speciale dank aan Guy Thonus voor de actiefoto's

Mettet (BE) 7&8 mei 2011

2011-05-19T19:48:00.004+02:00

De eerste rondjes van de training hebben we gebruikt om de nieuw opgebouwde motor te testen en te kijken of Kim's schouder het aan kon. Gelukkig ging het met beide gelijk goed.
De eerste training op zaterdag is ook gelijk de tijdtraining. We moesten daarom de laatste 2 ronden echt gas geven. Daarmee kwamen we er al snel achter dat de motor te kort vergiert was en dat hij niet goed in de toeren kwam. Voor de race ’s middags hebben we een groter tandwiel geplaatst. Tijdens het wisselen van het tandwiel merkte we dat we de stelknop van de remdruk regelaar veloren waren. Probleempje, geen rem op het achter- en zijspanwiel. Met behulp van vader en zoon Vreugdenhil, die meteen met een oplossing en hulp kwamen, stonden we toch op tijd aan de start.

We hadden een goede start en pakten een aantal plaatsen. Tijdens de rondjes draaien zagen we steeds meer spannen langs de kant staan. Van de toeschouwers langs de kant begrepen we dat we 5e lagen. We wisten zelf ook wel dat we niet zó hard hadden gereden, en dat bleek ook toen we de uitslag zagen. Er bleken maar 5 spannen gefinisht te zijn :-/
De rondetijden vielen nog tegen met 2.22 min. Ook kregen we de motor niet boven de 6000 toeren. We besloten om voor de training van zondag een grotere carburateur te monteren. Dit bleek iets te helpen en zette een tijd neer van 2.21 min. Maar nog steeds bleven we onder de 6000 toeren.
De race van zondag gaf het zelfde scenario: Veel uitvallers, 5e plaats, 5 gefinisht en de motor liep niet goed op toeren.

Met een goed gevoel kijken we terug op dit eerste raceweekend. De motor is nog heel, Kim’s schouder heeft het goed gehouden en we weten waar we aan moeten werken om het probleem met de toeren op te lossen. Al met al een goed én gezellig weekend.

Klaar voor het seizoen !?!

2011-05-01T19:44:00.006+02:00

Het Frame van de 10 inch racer is helemaal nagelopen. Het blok en bak zijn opnieuw opgebouwd. Door de schuiver tijdens de laatste race op de Nurburgring hebben we nieuwe uitlaten moeten maken.Deze keer hebben we ook maar aan de db-tjes gedacht.

De Supertrapp dempers zijn aangepast en Thom van de Bergh heeft alles mooi gelast.
Bij de eerste keer starten waren er nog wat problemen met de hydraulische koppeling. Met een nieuw asje was dit snel opgelost. Het span is er klaar voor.

Kim heeft de winter hard getraind om van de schouder blessure af te komen. Onze eerste race wordt Mettet. Het oude circuit gaat met de klok mee met veel lange stukken, ideaal om de motor en de schouder van kim te testen.

De afgelopen jaren zijn we de races steeds verder van huis gaan zoeken. Onze trouwe Citroën HY heeft ons altijd overal gebracht , maar het koste wel altijd een paar extra vrije dagen. Met pijn in ons hart hebben we daarom afscheid genomen van de HY om een sneller vervoer aan te schaffen . Het is een ’76 Ford Econoline 250 camper geworden, die we volledig hebben opgeknapt.
De agenda staat nog niet 100% vast maar de volgende races gaan het waarschijnlijk worden.
Mettet, Rockanje, Schleiz, Chimay, Oschersleben, Gedinne, Cadwell Park en dit jaar een hill clime.

Compilatie seizoen 2010

2010-10-22T15:30:00.005+02:00

Hey James, you can use this information. Please sent us a link to your site. Our email: kimvanloon@hetnet.nl regards

Filmpjes

2010-10-21T12:59:00.002+02:00

Leuk onboard filmpje van de Classic Grand Prix Schleiz 2010. Vanaf 6 min 15 zie je ons voorbij steken. Zo werden wij onverwacht een hele ronde gefilmd.

Deze blijft leuk. Dus voor de liefhebber, Gedinne 2008 !!!

Nurburgring 2010

2010-09-26T20:33:00.004+02:00

De Nurburgring is een mooi circuit maar het gedeelte voor de Mercedes tribune is niet ons favoriete gedeelte. Gaan we in 2010 nu eindelijk goede rondjes rijden?

Vrijdag trainingsdag:
De eerste training gebruikten we om de baan weer goed te verkennen. Het was toch weer een paar jaartjes geleden dat we hier hebben gereden.

De 2e training gingen we er vol voor wat resulteerde in een snelste tijd van 2.54. In het verleden ware we nooit sneller dan 3.05 min. In de snelle afdaling hield de motor nog iets in. Dit gaf ons het gevoel dat we met de juiste afstelling nog iets sneller zouden kunnen.

Zaterdag race dag
Op de 7de start plaats starten we en als 4de gingen we de eerste bocht in. Het gedeelte voor de Mercedes tribune ging ook super. Maar in een snelle rechter bocht gleden we weg. waarschijnlijk door olie op de baan. Even dachten we dat we het span nog in de juiste richting konden krijgen, dit lukte niet, raakte in een spin en gleden op de zijkant richting muur.
Gelukkig mankeerde we beiden niets en had het span beperkte schade. Met hulp van Leo Vreugdenhil werd dit weer opgelost en konden nog starten voor de 2e race. Echter de motor liep niet goed in het lage toerengebied. Er was geen gang in te krijgen…

We zijn weer een stuk wijzer geworden en ondanks ons ballet en de schade was het toch een geslaagd weekend.

Gedinne 2010

2010-09-26T20:24:00.004+02:00

De weersverwachting voor het race weekend in Gedinne waren alles behalve positief. De eerste training van de P2 zijspanklasse op zaterdag was in de regen en een ieder kwam terug met het zelfde commentaar: erg glad!

Vlak voor onze training hield het op met regenen en we trainden op een droge baan. In deze training gingen we veel spannen voorbij waar wij normaal achter zitten. Onderweg keken wij elkaar al een paar keer ongeloofwaardig aan. Kim ging gelijk de rondetijden bij het secretariaat ophalen. Met een 2.59 sneller dan ooit. Moet je weten dat Richard normaal geen goede trainingstijden neerzet. Maar alleen in de race alles geeft. De enige verandering ten opzichte van vorige races was de benzine. Kobus had ons overgehaald om racebenzine te gebruiken. Voor de race stonden wij op de 14de start positie in een veld van 26 spannen.

Wat is er mogelijk als onze Ironhead zo goed loopt? Geconcentreerd stonden we aan de start.
We hoopten op een start plaats aan de binnenkant van de baan. De start verliep weer super en we haalde 2 spannen in. Net voor de chicane remden we Mick met zijn Imp eruit. We zaten in een goede flow en buiten Mick kwam niemand ons voorbij in de eerste 2 ronden. Helaas werd de race afgevlagd wegens olie op de baan.
Een herstart volgde en hetzelfde scenario volgde. Echter nu kwamen we achter het Ducati span van Guido uit Zwitserland. Er ontstond een super battle. Wij konden hen éénmaal passeren, maar net voor de laatste bocht pakten zij ons terug. Als 7de gingen we over de finish. Voor ons lang geleden dat we in de top 10 eindigden.
Na de race hadden we beide het gevoel dat dit de beste race ooit was. Alles ging goed. Kim die zich normaal niet voor ronden tijde interesseert haalde meteen de uitslagen op. Ronde tijd 2.52 min. Dit is 8 seconden sneller dan ooit op Gedinne.

De zondag training liep wat rommelig. Na een paar rondjes gingen we van de baan om het blok te sparen. Na de training viel de regen weer met baken naar beneden. We besloten niet deel te nemen aan de race van zondag. Het circuit van Gedinne geeft geen ruimte voor foutjes. Met de regen en de olie op de baan vonden wij dit een niet te nemen risico.

Dat wij de beste race ooit hebben gereden gaf ons een super gevoel. Dat we grote stappen hebben gemaakt gaven de ronden tijden wel aan. Al met al een erg geslaagd weekend ondanks de regen. Al de vrijwilligers, baco’s etc. bedankt voor de organisatie. Dat jullie de regen trotseren om ons de race rondjes te gunnen is super.

Chimay 2010

2010-07-25T20:23:00.006+02:00

We vertrokken naar Chimay met hoge verwachtingen van het 10” span. En nieuwsgierig of we dit jaar betere tijden konden neerzetten.

Vrijdag in de eerste training was het vooral verkennen. De afdaling was een probleem. Door het slechte wegdek vlogen van links naar rechts. Na een paar rondjes moesten we stoppen omdat de koppakking van de 2de cilinder eruit gevlogen was. Deze hadden we de avond voor vertrek nog vervangen en de oude pakking toch niet helemaal goed verwijderd. Ook was de kop niet helemaal vlak. Dit hebben we verholpen met schuurpapier op een plankje en klep slijppasta.

Zaterdag in de tijdstraining reden we lekker, 2.27 sec. Sneller dan we ooit in Chimay gereden hebben. Maar nog steeds ging de afdaling langs de kroeg niet naar wens. In Schleiz hadden we een S&S super G carburateur erop zitten en dat werkte goed. Maar in Chimay had deze een te groot ‘alles of niets’ karakter. We besloten en kleinere super E met thunderjet te monteren.

Zondag in de eerste race hadden we een super start en kwamen vlak achter de kop groep terecht. Dit konden we tot de afdaling volhouden. Na een ronde belanden we in een leuke groep en konden we weer battelen. We jaagden op een BMW span voor ons en liepen aardig in, tot in de laatste ronde een kabel van de bobbine los sprong en de motor nog op 1 cilinder liep. Kim probeerde deze nog terug te steken maar kreeg zo’n opdonder dat ze dat maar snel opgaf, waardoor we hobbelend over de finish gingen. Toch een leuke race en weer 2 sec van onze snelste tijd af.

De 2de race op zondag hadden we weer een super start en het zelfde scenario volgde, echter nu gingen we volle bak naar beneden. Waardoor we het gevoel hadden dat we nog sneller waren.
Na 3 ronden had een zijspan combinatie haar bakkenist verloren in de chicane en de race werd stil gelegd. Gelukkig viel het allemaal mee en kon er een herstart komen. Er werd besloten om een sprint race van 3 ronden te rijden. Weer waren we super weg en opnieuw een leuk gevecht en volle bak naar beneden. Dit resulteerde in weer een snellere ronde tijd van 2.22 sec.

Gesloopt maar met een goed gevoel namen we een pilske na de race. Voor ons een overwinning om met de 10 inch hardtale racer op een slecht wegdek ook hard te gaan en dat het span daadwerkelijk sneller is dan het oude.

SCHLEIZ

2010-07-11T00:02:00.006+02:00

De afgelopen jaren hadden we de race in Schleiz al een paar keer op onze agenda staan, maar dit jaar waren we er voor het eerst écht.

Gezamenlijk met het Guzzi sidecar team vertrokken we al op woensdagavond richting Schleiz. Om donderdag op tijd te zijn voor de keuring en fit te zijn voor de 3 trainingen op vrijdag.
De eerste paar rondjes was het echt verkennen, maar de baan was mooier dan verwacht. Super afdalingen met snelle bochten. Via Youtube hadden we een paar filmpjes bekeken en het Guzzi en GreaseLighting team hadden ons al vaker lekker gemaakt voor de Schleizer dreieck, maar de realiteit was nóg mooier.

De trainingen verliepen goed en na het aanpassen van de vergiering werden de rondetijden beter. Het verschil met de top was echter wel groot. We racen veel in België en the UK, maar het niveau in Duitsland is zeker niet anders.

In de sprintrace op zaterdag kwamen we in een leuke groep terecht met veel BMW’s. Uiteraard te verwachten in Duitsland…. Naar een paar leuke battles eindigde we als eerste in deze groep, maar de 18de plaats was het meest haalbare.
‘s Avonds bespraken we de tactiek voor de Gold-race op zondag. We besloten om een grotere carburateur te plaatsen om op de lange stukken meer snelheid te krijgen. In de warming-up op zondag ochtend maakten we en paar snellere rondjes vergeleken met de sprint race van zaterdag. Echter na 3 ronden maakte de Ironhead een vreemd geluid en we besloten van de baan af te gaan. In de paddock constateerde we dat bij de voorste kop de uitlaat ring was afgebroken. F***K . Het is niet voor niets een Ironhead. Echter een gietijzeren kop repareren op een paddock is wel een uitdaging. Met vereende krachten is het ons gelukt om een nood reparatie uit te voeren en we waren net op tijd klaar voor de race.In de race kwamen we in de zelfde groep terecht als de sprint race maar er waren, jammer genoeg, minder battles. We eindigden wederom op de 18 de plaats.

We kunnen weer terug kijken op een geslaagd weekend. Hopelijk lukt het deze geweldige baan volgend jaar weer op de kalender te zetten.

Gerrie

2010-07-04T21:36:00.007+02:00

Afgelopen week ontvingen wij het bericht dat collega zijspanracer Gerrie de Bruijn, vriend Gait, is overleden.

Wij wensen familie en vrienden sterkte.
Er zal geen race voorbij gaan zonder dat we aan hem denken, of een verhaal over hem hebben.

Gerrie en Diana tijdens de fischereihavenrennen te Bremerhaven 2005

Boekel

2010-06-14T07:50:00.006+02:00

Zondag 6 juni konden we onze 10 inch racer testen op het circuit de Burgt in Boekel.
We hebben afgelopen winter een aantal aanpassingen uitgevoerd aan het span en Boekel is een perfecte plek om dit te testen voordat we onze eerste race voor 2010 hebben in Schleiz.

Tijdens de training voelde het span goed aan en de verandering van sproeier bezetting plus thunderjet blijken resultaat te hebben.

Tijdens de eerste manche kregen we het span niet goed in de eerste versnelling en zijn na en paar rondjes gestopt. Bij controle konden we niets vinden alleen hebben we het pookje anders gemonteerd.

In de 2de manche ging het super. Het span voelde beter aan dan ooit en het ziet er naar uit dat de kinderziektes eruit zijn. Na de finish lekte het span wel stevig bak olie. Dit was thuis simpel op te lossen.

Nu kijken of het span onze verwachtingen in Schleiz kan waarmaken.

Rockanje

2010-05-24T11:02:00.004+02:00

Na een jaar afwezigheid is de classic race in Rockanje weer terug.

15 mei 2010, 4800 bezoekers, een vol deelnemersveld, mooi weer. Het kon alleen maar een succes worden en dat was het ook. Het publiek genoot en de organisatie was super. Dit jaar was de aandacht volledig gericht op de classic races wat het evenement ten goede kwam en resulteerde in meer rijtijd voor de deelnemers.

In de trainingsrondjes liep het span niet super, waarschijnlijk het gevolg van een gescheurde bobine, die we ter plaatste konden repareren.

In de eerste manche hadden we meteen de smaak te pakken en begonnen aan de achtervolging van de spannen voor ons. Helaas knapte een halve ronde verder een olie leiding. Olie kwam op de uitlaat en dat resulteerde in een grote rookpluim. Kim had dit gauw in de gaten en we zijn zo snel mogelijk gestopt. Toch was er aardig wat olie op de baan gekomen. Heel vervelend want daardoor lag alles zo'n 20 min stil. Er volgde een herstart, zonder ons.

Voor de 2e manche was het probleem verholpen. We hebben lekker gereden en weer kunnen wennen aan het racen. De kop smering gaat bij onze spannen via de retour en door de olie lekkage is de koppakking eruit. We hopen dat dit de enige schade is.

We zijn ons nu aan het voorbereiden op Schleiz. Voor ons een nieuw circuit. We zijn benieuwd of de mooie verhalen van onze collega's ook kloppen.

Agenda 2010

2010-05-09T16:57:00.005+02:00

Aan het eind van seizoen 2009 hebben we beide zijspannen rijdend weggezet. Dit was voor ons uniek. We hebben een aantal veranderingen doorgevoerd aan span 2. We hopen dat de aanpassingen resulteren in een verlaging van de temperatuur van het blok tijdens de races.

Toch hebben we deze winter niet stil gezeten. We hebben een Triumph T150 uit 1969 opgeknapt en daarmee een tocht door Schotland gemaakt.

Dit is de reden dat we dit jaar wat laat aan het seizoen beginnen.

De volgende races/demo’s staan op onze voorlopige agenda.

15 mei Demo Rockanje
23/24 mei Race Bremerhaven Duitsland
25/26/27 juni Race Schleiz Duitsland
4 juli Demo Schagen
16/17/18 juli Race Chimay Belgium
1 augustus Demo Mill
7/8 augustus Race Oscherleben Duitsland
28/29 augustus Race Gedinne Belgium
11/12 september Race Nurnburgring Duitsland
25/26 september Race Cadwell park UK

Demo race Mill

2009-11-14T15:52:00.020+01:00

Laatste race demo van het jaar : Mill 4 oktober.

17 zijspannen stonden zondag ochtend klaar om een paar training rondjes te maken op de nieuwe locatie voor de HMV . Dit evenement is binnen een paar weken georganiseerd.
We hadden toestemming om met de 10 inch de training te rijden om de veranderingen uit te proberen . Breder stuur en hydraulische koppeling. De aanpassingen vielen positief uit alleen de vrij was moeilijk te vinden.

De eerste manche stonden we op de vierde start rij met ons oude span .

Echter de motor sloeg af . Hand om hoog en we gingen uit de start opstelling. Nadat iedereen vertrokken was konden wij het span weer aanduwen. We hadden een paar honderd meter achterstand op het laatste span . Het werd een leuke inhaal race en zaten in een goed ritme.

De 2de manche stonden we op de eerste start rij naast Eef en Ed op hun BMW combinatie.

We doken net iets eerder de eerste bocht in en we pakten al snel een paar honderd meter op de rest van het veld . Wij hielden deze voorsprong vast tot de eind van de demo.
In het regelmatigheid klassement kwamen we niet voor in de top 3.

De classic demo race in Mill was een leuk evenement. Voor de race waren we bang voor de verkeer heuvels , maar deze gaven juist een extra dimensie aan de race . (Er over heen vliegen). Ook de locatie voor de prijs uitreiking was uniek .

Mill was de laatste race dit seizoen en we kunnen terug kijken op een enerverend seizoen.

Het hoogtepunt lag in het begin met een 6de plaats op Mann waar ons oude span het super deed en wij met verstand gereden hebben.
Alle andere races in het buitenland stonden in het teken om de 10inch racer goed aan het lopen te krijgen . Dit betekende over het algemeen veel reizen en te weinig racen. De laatste 2 races maakten we eindelijk grote stappen en dit geeft vertrouwen voor het volgend seizoen.
Het hele seizoen heeft Thom (van de Berg engineering) ons geholpen om tussen de races alle aanpassingen te maken en ons weer op tijd op de baan te krijgen.
De demo races bij de HMV waren super . Ons oude span heeft het hele seizoen super gelopen en de gezelligheid was weer als vanouds.

Voor het eerst sinds jaren zetten we beiden spannen rijdend weg. We kunnen nu de winter gebruiken voor experimenten .

GEDINNE 2009

2009-09-22T19:21:00.006+02:00

Na Barneveld hadden we precies een maand om de 10’ inch racer klaar te krijgen voor onze favoriete race in Gedinne. We hebben de naloop aangepast, koppeling en ontluchting veranderd en een kleinere carburateur aangepast om als het nodig is gemakkelijk te monteren

Zaterdag ochtend vroeg een keer de motor starten om er zeker van te zijn dat alles goed was. De temperatuur meter ging niet van de 20 graden af. Er is nog geprobeerd om dit te verhelpen, maar in de korte tijd helaas zonder succes.
5 minuten voor de eerste training wilden we het span starten, geen kick %$&^$ !!!
Inmiddels was de training al 10 minuten bezig en we besloten in alle haast en stress een paar rondjes met het oude span de rijden. Deze had echter de vergiering van Barneveld (erg kort), geen race nummer en geen transponder gemonteerd. We zaten snel op de 7000 rpm, maar omdat we kwoad waren zetten we toch een redelijke tijd neer. Terug op de paddock had monteur Thom van de Berg het probleem snel gevonden. Los stekkertje…

De eerste race die middag met de 10’ ging lekker en we zaten in een leuk groepje met 2 Franse BMW teams. We finishte als 10de.

Zondag ochtend monteerde we de kleinere carburateur (met thunther jets) en mochten 2 maal trainen voor de juiste afstelling. Het blok trok valse lucht en we besloten de carburateur opnieuw te monteren. 1 ½ uur voor de race startte het span weer, hij sloeg meteen aan maar we hoorden een fluitend geluid. Lekke koppakking .Weer %$#&(* !!! Binnen 40 minuten met vereende krachten, onder leiding van Thom hadden we alles weer gereed.

Klaar voor de 2de race. Na een goede start kwamen we weer in het zelfde groepje terecht. De eerste 3 ronden wisselden we een paar keer van positie. Na ronde 3 zakte we wat weg en begon de motor weer te fluiten. Weer de koppakking eruit helaas.

Ondanks dat we maar 1 maal zijn gefinisht en dat we het hele weekend hebben gesleuteld aan motoren en bus, was het weer een voorrecht om op deze super baan te racen.

Nieuwe Foto's

2009-08-18T11:08:00.008+02:00

Na de race in Barneveld, kregen wij van vrienden en toeschouwers een aantal hele mooie foto's toegestuurd. Hier zijn we natuurlijk erg blij mee, vandaar een extra bericht met deze foto's.

Een erg vol deelnemersveld, door Boudewijn Visschers

Close-up, door Rene Zuidema

Actie, door Simon vd Broek

Hartelijk dank allemaal voor het maken en doorsturen van de foto's!

De spannen staan inmiddels alweer klaar voor de volgende race in Gedinne (BE).

3 op een rij... Brands Hatch, Chimay, Barneveld

2009-07-27T21:14:00.010+02:00

BARNEVELD 25 juni 2009

Hier rijden we op ons oude vertrouwde span. We hebben alleen een tandwiel veranderd voor een betere gearing. Tijdens de training liep het span weer goed. Bij het inhalen schampten we een lucht kussen, gelukkig niet veel schade maar de sponsor zal ons wel een nieuwe sticker moeten sturen.

Bij de eerste demo van de dag kwamen we goed weg en hadden een paar leuke battles.

Demo 2 van de dag kwamen we weer goed weg en de eerste bocht gingen we als 2de in achter Frank en Marja op hun Triumph tripple. In dezelfde ronde werden we nog gepasseerd door het span van Medema. Zij hebben de afgelopen weken grote stappen vooruit gemaakt want we konden ze niet meer bij houden. Frank en Marja vielen uit met een gebroken gaskabel, daardoor lagen we weer 2e. In de laatste ronde kwamen Hendrik Jonker en Clara op de Duc ons nog voorbij en kwamen we als 3de over de finish. In het gelijkmatigheid klassement zaten we echter niet in de top.

In de pauze kwamen we Nol en Bridgett uit Portland tegen (www.dutchtrashchoppers.com.) Nol heeft de afgelopen jaren een HD race zijspan gebouwd. Afgelopen winter hebben we via e-mail al heel wat contact gehad, het was dan ook erg leuk elkaar in Barneveld te ontmoeten. Bridgett is volop aan het oefenen als bakkenist en is zeer enthousiast.

Nol is nog volop aan het testen. In de US is dit een stuk lastiger, Zijspan racen is daar niet zo populair als in Europa.

Het was weer super in Barneveld, er werd verteld dat er 15.000 toeschouwers waren. Rondom het circuit stond het 4 rijen dik en het publiek was zeer enthousiast. De organisatie van zowel de HME als de HMV was zeer goed en alle rijders reden met hun verstand. Bedankt allemaal !

2009-07-27T21:05:00.007+02:00

CHIMAY 17-19 juni 2009 2de race European Sidecar Challange

Vol goede moed vertrokken we naar Belgie. In 2 dagen hebben we de kleppen gecheckt, de knie stukken verlaagd, schakel pook en rempedaal aangepast, sproeier bezetting veranderd en een datalogger gemonteerd.

Helaas werd de eerste training na 1 ronde stop gezet. Ian en Debbie Salter zijn in de afdaling in de vangrail terecht gekomen. We hopen dat beide snel herstellen van hun verwondingen.

Tijdens de 2e training liep het blok alweer beter en konden we wennen aan de gedragingen van het nieuwe span in de afdaling. De wegligging en reactie van het chassis is nog wat onwennig. De 1e race werden we bij de start opgehouden door een slecht startende BMW. Maar voor de eerste bocht haalden we alweer een paar spannen in. We kwamen in een leuke battle met een Engelse Imp combinatie. Het koste ons 5 ronden om deze af te schudden. We finishte op de 12de plaats.

Race 2 hadden we een betere start en hadden al wat meer vertrouwen in het het span. We denderden weer als vanouds over het parcours en zijn er achter dat je we ook met deze combinatie door de bochten kunnen driften. Er zijn nog geen super snelle tijden maar het gevoel op het nieuwe span is er.

2009-07-27T20:37:00.014+02:00

BRANDS HATCH 11 en 12 juni 2009 1e race European Sidecar Challange

9 juni vertrokken we samen met solo rijder Ep van Paassen en monteur Thom van de Berg naar Brands Hatch. De HY was tot de nok toe gevuld en Thom achtervolgde ons op de motor
Vrijdag arriveerden wij op het schitterende circuit van Brands Hatch. Brands Hatch is de eerste race voor de European Sidecar Challange en aangezien wij het enige Nederlandse span waren, was onze taak de nationale eer hoog te houden. Al tijdens het opbouwen van ons kamp, werden we gewaarschuwd voor de zeer strenge geluidscontrole. De mannen gingen daarop direct aan de slag om onze Harley met zijn geschatte 120 Db te dempen. De norm was 105 Db, dus dempen was nog een hele klus. Uiteindelijk lukte dit met de van huis meegenomen dempers die nog aangepast moesten worden en het demping materiaal wat nog snel bij een locale motorzaak was gescoord. Hiermee passeerden we ternauwernood de geluidstest.
Tijdens de eerste training liep het nieuwe span niet goed. Hij stotterde en haperde waardoor rijden onmogelijk was. Na 3 ronden besloten we van de baan te gaan. Na wat aanpassingen starten we voor de eerste race.

Bij de start achter in het veld kwamen we goed weg. We doken bij de eerste bocht naar beneden en zagen een ongelooflijke ravage voor ons. Er had in de voorhoede een enorme crash plaatsgevonden. Met moeite konden we de deze spannen ontwijken. 7 combinaties waren betrokken bij dit ongeluk. Gezien de impact is het verwonderlijk dat alleen Ian en Kevin op de Branchee Imp er gewond uit kwamen. Beide beterschap bij het herstel. (inmiddels weten we dat ze er beide met wat botbreuken vanaf zijn gekomen)
Bij de herstart was het veld stevig uitgedund. Na 2 ronden moesten we stoppen door olie lekkage. Op de paddock constateerde we dat beide voetpakkingen eruit lagen. Met de hulp van Thom en Eppo kregen we de motor net op tijd klaar voor race 3.

De 3de en 4de race eindigde wij op een 14de plaats. Beide keren liep de motor de eerste 2 ronden goed, maar na 2 ronden begon het span wederom slecht te lopen. We blijven puzzelen met de carburatie.

Ep van Paassen miste de eerste 2 races door elektronische problemen maar finishte race 3 en 4.

Volgend jaar keren we zeker terug naar dit prachtige circuit met hopelijk een goed lopende motor.

ZZ races

2009-06-23T21:54:00.008+02:00

Eens in de 3 jaar worden de ZZ races georganiseerd. Het circuit is 5.8 km lang en gaat van ’t Zant naar Zeerijp en weer terug. Bij de HMV rijden we met het oude span die ook op Isle of man goed heeft gepresteerd. Tijdens de training was de baan helaas nog nat, en daardoor heel glad, dus reden we rustig 2 rondjes om weer even te wennen..De eerste manche kwamen we goed weg en we raakten in een leuk gevecht met de gebroeders Medema met hun BSA A65 span. Zij waren sneller bij het accelereren, wij op het lange eind van het circuit. We wisselde een paar keer van positie en het publiek genoot van de geleverde strijd. Voor de broertjes Medema is deze race een thuis wedstrijd dus het publiek leefde erg mee.
De Tweede manche stonden we op de 2de startrij. Voor ons team Medema en Willem en Marcel op hun BSA/Windle combinatie. Willem en Marcel kwamen goed weg, echter de gebroeders Medema niet. Voor we de eerste bocht ingingen hadden we ongeveer 200 meter achterstand. Er zat geen verschil in de snelheid tussen de 2 spannen. Doordat wij wat later remden kwamen we dichterbij. Na 3 ronden zaten we Willem en Marcel op de hielen en ook deze strijd was spannend zowel voor het publiek als voor ons.

Beide manches kwamen we als eerste over de finish en we werden 2de in de gelijkmatigheids demo.

Fam. Medema, Willem en Muts bedankt voor de strijd en de fun.
De organisatie van dit evenement was super. HMV, vrijwilligers en organisatie ZZ races, bedankt voor een geweldige dag !

Voor meer info over de historie van deze races check -> www.zzraces.nl

Classic Pre TT Ilse of Man

2009-06-09T22:32:00.004+02:00

In 2008 zijn we niet gefinisht tijdens de Classic Pre TT. Toen eindigde ons avontuur in de 4e ronde op de 8ste plaats. Dit jaar dus tijd voor een nieuwe poging. Vanuit Barneveld vertrokken we gezamenlijk met de 2 Weslake teams, met als goal finishen in de top 10. Ook Ep van Paassen was weer van de partij om te starten in de 750 cc solo klasse met zijn Triumph.

Na een reis van 29 uur arriveerden we donderdag op het Paddock in Man, net op tijd voor de keuring van de pakken en helmen en de inschrijving.

Vrijdag kregen we toestemming om 2 rondjes met de nieuwkomers mee te rijden. Dit was een goed besluit want de motor reed niet goed. Het blok in het oude span heeft nieuwe klepzittingen en de kleppen moesten nagesteld worden. De eerste tijdtraining ging redelijk. Het wegdek leek nog slechter dan vorig jaar en de bougies sloegen vet bij het opwarmen.
De zaterdag training verliep beter maar de bougies sloegen nog steeds vet. Ook werd de koppeling slechter. We hadden ons met een 10de tijd geplaatst voor de race.

Zondag hebben we een nieuwe koppeling gemonteerd en nog wat aan de afstelling gedaan. Hopende dat de bougies niet meer vet zouden slaan.

Maandag 1 Juni D-day. Om 11.00 uur stonden we bij de technische keuring en om ongeveer 12 uur zou onze race starten. Het leek erop dat het vet slaan van de bougies was opgelost. Echter toen we de baan op gingen was het weer stotteren. Dit bleef de hele opwarmronde hetzelfde. Op rij 7 plaats 10 stonden we nog nerveuzer dan normaal te wachten op het rode licht…. zouden we goed weg komen? Het bord van nog 15 seconden ging omhoog. Koppeling in, eerste versnelling, rode lamp aan, lamp uit, koppeling los en de motor sloeg bijna af….K*&%$#@T. We belanden op plaats 14 voordat de motor weer goed liep. Voor de eerste bocht lagen we echter weer 10e. Na de eerste ronde 8ste en we belanden achter het BSA team die ons vorig jaar aanreed. We konden ze een paar keer passeren maar we bleven er strak achter hangen en lieten af en toe het voorwiel zien. In Church bench schakelde het BSA team mis wij konden passeren en pakten meteen z’n 150 meter voorsprong. De laatste 2 ronden reden we behouden en hielden onze plaats vast. Voor ons viel nog een span uit waardoor we als 6de juichend over de finish reden.
Het heren Weslake team Kobus en Sam eindigde op het podium als 3de en het dames team Anja en Diana als 8ste. Wat een super resultaat voor de Nederlandse zijspan teams.

Nu waren er nog 2 Nederlanders die aan de start verschenen. Eppo in de 750 solo en Mario in de 500 solo klasse. Beide finishte in hun race. Eppo reed met zijn nieuwe motor en was sneller dan vorig jaar.

Alle Nederlanders die op Mann starten dit jaar zijn gefinisht.
Mission complete !!

Mettet

2009-05-19T22:26:00.006+02:00

Voor de eerst training op zaterdag startte we met het nieuwe span. De eerste paar meters stotterde de motor, maar boven de 4000 RPM reageerde hij super. Na de eerste bocht volgt een lang recht stuk waar we even probeerden hoe hard hij kan. We hielden de motor op 7000 RPM en gingen harder dan ooit. Echter op het eind van het rechte stuk begon het span te slingeren en was het niet in controle te houden door een lekke voorband ! Het ventiel was door de snelheid naar buiten geduwd en tegen de remklauw gekomen.
Met veel hulp van race collega’s en onze monteur Thom van de Berg konden we een nieuwe band monteren (ter plaatste gesponsord door Ian Johnssen).

Voor de race die middag gingen we als laatste van start. We draaiden 2 rondjes maar door het slecht lopen in het lage toeren gebied sloegen de bougies vet en moesten we stoppen. We hebben de afgelopen weken veel getest en geprobeerd de motor af te stellen zonder resultaat in het lage toeren gebied. Aan het eind van de zaterdag twijfelde we over het spruitstuk.

De zondag training startte we op ons oude span. Lekker vertrouwd en het span liep goed.
De zondag race maar weer met het nieuwe span proberen. Met het spruitstuk en de carburateur van het oude span erop. Dit bleek een juiste keuze te zijn. Echter verloren we wel aardig wat Pk-tjes. Na 2 ronden moesten we stoppen door een afgebroken olie koeler..

Ondanks de problemen zijn we wel wijzer geworden en weten we wat we moeten doen om de kinderziektes uit het nieuwe span te halen. We hebben tevens besloten om met het oude span naar Ilse of Mann te gaan.

Nieuw span voor het eerst op de baan

2009-04-15T19:54:00.010+02:00

Half maart zijn we naar Startrick geweest om het nieuwe span af te stellen op de testbank. Na een hele ochtend met de ontsteking en sproeiers in de weer te zijn geweest was het resultaat veelbelovend.

5 april zijn we naar Rheine gereden voor een eerste training. Op een oud vliegveld was een circuitje uitgezet.Eerst maar een paar rondjes rijden om te kijken wat het span doet. De stuureigenschappen voelde meteen goed. Laag in de RPM was het nog niet 100% maar boven de 3000 RPM voelde de motor goed aan. Kim kon de handgrepen prima vinden en voelde weinig verschil met het oude span. Na een dag spelen met sproeiers zonder resultaat, gingen we de laatste trainings rondjes terug naar de sproeierbezetting waar we de dag mee waren begonnen. Door een beetje spelen met de koppeling ging het beter en reden we een paar heerlijke ronden.
We hebben nog een paar weken om naar de sproeierbezetting te kijken en het probleem in de lage RMP op te lossen. De eerste race van dit seizoen is Mettet (BE) op 8 en 9 mei.
Het oude span heeft ook een totale opfrisbeurd gehad. Helaas kregen we deze niet goed aan de praat in Rheine, er zijn wat problemen met de ontsteking waardoor het span niet lekker loopt. De komende weken hebben we dus nog wat te doen...

1e keer starten van het nieuwe span !

2009-03-13T17:08:00.003+01:00

Classic TT Gedinne

2008-09-03T19:35:00.012+02:00

Goed voorbereid starten we zaterdag aan de eerste tijdstraining op ons favoriete circuit in Gedinne. Meteen merkte we dat de grip vooral aan de voorkant minder was. Van tevoren hadden we een nieuwe voorband gemonteerd. Terug in de paddock hebben we gezocht naar het probleem. De banden spanning was een beetje hoog en we constateerde dat de band niet erg vers was(2002) Dit kon het probleem zijn. We besloten de spanning lager te zetten dan normaal.
Zaterdag werd er helaas niet meer gestart voor de race doordat er een ongeval in de
P2 was en daardoor ontstond te veel uitloop in de planning.
Het programma voor de zondag werd gewijzigd in 10 min warm-up in de ochtend en 2 races ‘s middags.

In de warm-up op zondag ochtend wilden we een paar dingen testen. De chicane was beter geprepareerd dan vorig jaar. De bochten afsnijden kon ons tijdwinst opleveren. De bocht voor de boerderij gaf ons problemen en Kim wilde verder uithangen dan normaal zodat we niet te veel van het gas af hoefden. Dit lukte prima en we gingen vol vertrouwen de race in

In de eerste race hadden een goede start en we kwamen in een leuke battle in de achterhoede met een BMW span en het Konig span van Noud vd Aa. Echter de laatste ronde verloren we vermogen. Het blok werd te heet. De ronde tijden waren vergelijkbaar met die van vorig jaar.
Voor de tweede race hadden we wat extra olie in het systeem gedaan om wat meer koeling te creëren.We bleven dichter op het BMW span dan de race ervoor en hadden het gevoel dat we er bij konden komen. Echter in ronde 4 verloren we weer vermogen en reden de laatste 2 ronden rustig uit. De BMW liep behoorlijk bij ons weg
Aan de finish stonden Kobus en Sam van het Weslake Team klaar met een biertje voor ons om te koelen. Echter de Ironhead stond te koken. We konden na de race de zijspan in de eerste versnelling zonder de koppeling te gebruiken terug duwen naar onze camper. Er was totaal geen compressie meer. Dit beloofd niet veel goeds. (Het blok heeft 3 seizoenen zonder echte problemen gelopen)
In de paddock was het als altijd erg gezellig en er werd door de meeste teams genoeg gesleuteld en getest.

Door tijd gebrek en de schade aan het motorblok hebben we besloten dat Gedinne de laatste race voor ons was in 2008. We hebben, op Ilse of Man na, alles uitgereden en vele persoonlijke tijden weer een beetje scherper gezet. Ondanks dat we in de P3 klasse met alle IMP’s en snellere spannen in de achterhoede rijden, hebben we weer een lekker en gezellig seizoen gehad. Met dank aan alle collega teams, organisaties en vrijwilligers die dit mogelijk maken.

We zien er naar uit om volgend jaar in de P2 te starten.

Met dank aan Guy voor de actiefoto

BARNEVELD

2008-08-03T19:24:00.007+02:00

Met 29 zijspannen aan de start was het een groot en internationaal deelnemersveld. Er waren Zwitsers, Belgen, Duitsers, Engelsen en zelfs een koppel uit Nieuw Zeeland.
Het was weer zo warm dat we tijdens de training de potjes uit de camper hebben gehaald om zo toch nog wat koeling te krijgen. De motor stond iets te lang vergierd, maar we besloten om het niet aan te passen, daarvoor was het veel te warm.

Tijdens de 1e manche ontstond er een leuk groepje dat lekker met elkaar aan het knokken was. Phil en Ali (UK) met de Triumph, wij en Frank en Marja (grieslightning team) die op de nieuwe Norton van Kobus Bouman mochten rijden omdat hun BSA stuk is. De regelmatigheid was ver te zoeken maar we hadden allen een big smile op ons gezicht. Voor ons finishte het Guzzi team en het team uit Zwitserland met hun Triumph-weslake combinatie.

Tijdens de 2e manche gingen we als 6e de eerste bocht in. In de tweede bocht gingen we Gerrie de Bruin en Ingrid voorbij. Het Weslake team viel uit. Het BMW team De Mert maakte een fout en we gingen deze voorbij. Ook passeerden we Phil and Ali. We zaten nu achter Etheridge met hun Norton. Bij het ingaan van de 3e ronde zaten we dicht achter ze en bij de eerstvolgende bocht staken we de Ironhead in het gaatje dat er was. 2 bochten verder werd de race helaas afgevlagd. Gelukkig geen ongeval maar een bakkenist die niet meer terug kon komen in het span. Alleen een kapot pak en een warme kont.

CHIMAY 2008

2008-08-03T19:05:00.006+02:00

Wegens de 15de editie van de classic races word er dit jaar gereden op het lange oude circuit van 9.5 km. Een circuit met meerdere kom bochten, lange volgas bochten, de super afdaling en echt waar, een rotonde ! Met onze Ironhead moeten we het normaal hebben van de korte stuurbaantjes waar we gebruik kunnen maken van het koppel. Omdat de motor ons positief verrast had op Ilse of Man (ook lange baan) gingen we vol goede moed naar Chimay.

Na de eerste training en het startveld gezien te hebben, waaronder 7 zijspannen met een Imp blok en 1 zijspan met een Mini blok, wisten we al dat we een eenzame race tegemoet gingen.

In de eerste race kwam deze voorspelling inderdaad uit. Voorin ontstond er wel een geweldige strijd tussen de Imps en de mini. De winst ging echter naar een BMW span (Vansevenant-Hubrechtsen)

Voor de 2de race mochten we in de 750 klasse (P2) starten, waar meer 1000 cc spannen bij ingedeeld zijn. Onze motor past meer in deze klasse. Wij hadden een super start, maar namen geen enkel risico. We wilden geen invloed hebben in een kampioenschap waar we geen deel van uitmaken. We kwamen in een mooi gevecht met een Guzzi span. Zij waren veel sneller op de lange rechte stukken wij later met remmen en sneller in de bochten. We konden ze 2 keer voorbij steken op het eind van de afdaling. Ondanks dat we niet in de uitslag kwamen hebben we wel super genoten. Met Racen gaat het er toch om in een groepje te kunnen knokken.

In de P3 klasse ontstond er in de laatste manche weer een super gevecht waar Chris en Ian Nickels op de streep de locale favorieten versloegen.

Chimay maakte ons wederom duidelijk dat we voor onze nieuwe racer de juiste keuze maken om een 750 cc blok te bouwen. Zodat we volgend jaar in de P2 mee kunnen strijden...

SIDECAR EXPERIENCE ASSEN

2008-07-07T18:48:00.003+02:00

Donderdagmiddag vertrokken we richting Assen voor de nacht van Assen met Normaal en Cuby & Blizzards. Ook wilden we graag de zijspan trainingen (WK) zien en
vrijdag de trainingen van de moto GP.

In Assen was alles goed georganiseerd. Er was een mooie plek op camping Asser Boys geregeld en ook vrijdag avond bij het circuitje in het centrum verliep alles prima. Het was goed druk langs de baan en iedereen maakte er een mooie show van. Het publiek was enthousiast.

Het starten met de rollen ging echter niet door omdat onze HY er mee ophield. De ANWB constateerde kapotte ontsteking en dit kon niet ter plaatse worden gerepareerd. De elektronische ontsteking zit er nog geen drie maanden in dus daar baalden we wel van. We stonden met de camper en motor midden in Assen en met alle festiviteiten in het centrum konden we niet weggesleept worden. Dus bleven we maar in Assen slapen. We waren blij dat Henk van het Ducside team onze motor kon meenemen naar de TT paddock.

Om 8 uur op zaterdagochtend stond de sleepwagen klaar om ons naar huis te brengen. In plaats van de TT live te volgen vanaf de Stekkewal, zagen we thuis op de bank voor de TV Rossi in de eerste ronde onderuitgaan.

Het evenement was leuk en goed georganiseerd waarvoor dank aan LOC7000 en de HMV.
Met dank aan Gert de Weerd voor de Actiefoto

Rhenen 31 mei

2008-06-10T21:19:00.009+02:00

De schade aan ons span na de races op Man was groter dan verwacht. Maar in 1 dag hebben we alles kunnen herstellen. Beetje buigen, lassen en met polyester spelen en de motor was vrijdagavond klaar om op zaterdag in Rhenen de demo bij de HMV te rijden.

Tijdens de training was het even wennen voor ons. Z’n korte baan is wel heel erg leuk met alle bochten naar links maar ook erg zwaar doordat hij zo kort is. De meeste spannen bij de HMV hebben de bak aan de rechterkant en daarmee voordeel op dit circuit. Op Isle of Man hebben we wederom geleerd de gaatjes in de bochten dicht te houden. Richard nam dit erg letterlijk en stuurde wel heel strak in, zodat Kim zo'n beetje alle strobalen langs de kant heeft geraakt...

Tijdens de eerste manche stonden we op de 2de start rij. Na een goede start zaten we voor de eerste bocht op de 2de positie achter Henk en Henny die de Duc uit de aanhanger hadden gehaald. Henk ging er snel vandoor. Na een paar ronden werd er afgevlagd. Een zijspan was in de stro balen terecht gekomen, gelukkig zonder gevolgen voor rijders en publiek. Tijdens de herstart kregen Henk en Henny de Duc helaas niet meer aan de praat. (ontsteking problemen). Er ontstond een leuk groepje met Eef van Mill, het DKW team en wij.

De tweede manche gingen wij als eerste de bocht in en we hielden dit 8 ronden vol. Met onze linker bak gooide Kim professioneel de gaten dicht. Het DKW team was alle ronden aan het pushen. De vermoeidheid sloeg bij ons in en het DKW team kreeg kans te passeren. De laatste 2 ronde hebben we rustig uitgereden. We wisten dat hierdoor de regelmatigheid verdwenen was.

Ook de paddock starter werd volop gebruikt)

Het was weer leuk bij de HMV en deze baan en de organisatie zijn een aanwinst op de kalender.

Met dank aan Tim, Chris en Henk voor de foto's

Isle of Man 2008 Pre TT Billown Circuit

2008-06-01T13:33:00.012+02:00

Racen op het Isle of Man. Ook voor ons was dit al vele jaren een droom. Met de geweldige hulp van Dick Hawes werd dit werkelijkheid. Op maandag 18 mei vertrokken we met vier zijspanteams en een solorijder richting het race eiland. De dames en heren met de Weslake’s, het Guzzi/Duc team, wij en solorijder Ep van Paasen met zijn Triumph. Dinsdag 19 mei arriveerden we op het eiland waar onze Citroen HY de heuvels op moest kruipen richting Castletown waar we kamp Holland konden opslaan. Iedereen was goed voorbereid met genoeg reserve onderdelen, banden en zelfs reserve motorblokken.

De eerste dagen hebben we veel gezien van het eiland, de circuits en de Manx leren kennen.
Donderdag was de inschrijving en keuring van de uitrusting. Alle nieuwkomers moesten verplicht een rondje in een auto met marschall over het circuit rijden voor een eerste verkenning. We keken elkaar aan en hadden allemaal een blik van “Motte we hier racen ?”

Vrijdag werden de motoren gekeurd. Vier keurmeesters per motor controleerden elk boutje, borging, leidingen, remmen en het frame. Dit gaf een veilig gevoel en na de sticker wisten we dat we goed voorbereid waren. Dezelfde keuring vond plaats elke keer voordat we het circuit opgingen.

Voor de trainingen begonnen moesten eerst alle nieuwkomers 2 ronden op het circuit afleggen achter een motor Marchall. Natuurlijk was dit niet genoeg om het 7 km lange circuit te leren kennen. Tijdens onze eerste training was de snelste ronde 4.12 min, niet genoeg om ons te plaatsen. Met de 120% regeling moesten we onder 4.00 min rijden. ’s avonds bespraken we hoe we dit konden halen. Met aanpassing van de vergiering (een 23 voortandwiel te plaatsen) dachten dat dit moest lukken.

Zaterdag mochten alle nieuwkomers weer 2 ronden de baan verkennen voordat de tijdtraining begon. Kim kende de baan nu en Richard had nog een paar probleem stukjes. Blinde bochten en veel hobbels. De afspraak was om de eerste ronden rustig aan te doen en de 2de ronde erin te vliegen en volgas over de start lijn te gaan. Ook wilde we achter een span aan rijden die net onder de 4 minuten had gereden in de eerste training. Plaatsen voor de race was het belangrijkste. Echter in de eerste ronde gingen alle spannen er als gekken vandoor. Over de startlijn voor de 2de ronde waren de meeste spannen al uit zicht. Dit gaf ons echter wel vrij baan en we zette een tijd van 3.49 min, genoeg om te plaatsen dachten we. De snelste ronde tijd was echter ook weer scherper gezet en eigenlijk kwamen we 2 tiende van een seconde te kort op de 120% regeling. Gelukkig hadden wij de 10de tijd en konden we starten voor de race op maandag. Het heren Weslake team had een 5e tijd neergezet. Het Guzzi team 8e en het dames Weslake team 13e. Eppo in de solo superbike klasse had pech met de belt en was uitgevallen, gelukkig mocht hij wel starten op maandag.

Op zondag hebben Richard en monteur Thom de motor nog een keer helemaal nagekeken, om zeker te weten dat hij technisch helemaal in orde zou zijn voor de Race.

Maandag D-Day! Gelukkig startte onze race al om 11.30 uur. Met gezonde spanning en sommigen met bibberende beentjes en al nagelbijtend verschenen we aan de start.

De afspraak was om het span tijdens de start eerst te laten rollen en dan het gas erop om de koppeling te sparen. Rode vlag ging weg, de lamp sprong op rood en……. uit. We starten zoals afgesproken en verloren hierdoor 3 plaatsen. Maar voordat we de eerste bocht in gingen lagen we alweer op de 11e plaats. In de 1e ronde konden we nog een span uitremmen en we gingen ronde 2 in als 10e. Een paar honderd meter voor ons kregen we 2 spannen in zicht die tijdens de trainingen iets sneller waren. De Ironhead liep super en we kenden het circuit nu goed. Op de start/finish lijn voor ronde 3 passeerde we het eerste span voor ons. De volgende ronde deden we het zelfde met het Engelse koppel op een Bsa span.

Halverwege ronde 4 hadden we 30 meter voorsprong en lagen op plaats 8. We stuurde in voor een haakse bocht. Het Bsa span achter ons dacht een gaatje te zien reed vol op ons in waardoor we in de strobalen belanden. Er was veel schade en dus einde race, BALEN!
Vanachter de strobalen zagen we het heren Weslake team 4e worden en best rookie (Best rookie time ever!). Het Guzzi team finishte als 7e. Het dames Weslake team was helaas in de 1e ronde al uitgevallen met koppelings problemen.
In de Superbike klasse eindigde Eppo als 19de en ook als best rookie.

We baalden natuurlijk ontzettend dat we niet waren gefinisht, de race ging zo lekker. Dit straten circuit had alles in zich, mooie stukken asfalt, hobbelige stukken, waardoor sturen en in de bak blijven lastig werd. Stoepranden en muurtjes die het circuit gevaarlijk maken en mooie haakse en glooiende bochten. Echt geweldig. De organisatie was super, en de maatregelen voor de veiligheid zeer professioneel. Voor ons is een droom uitgekomen. Maar volgend jaar moeten we terug, we willen allebei de finish vlag zien, en minstens de finishers award mee naar huis nemen.

Eemshaven

2008-05-12T22:01:00.004+02:00

Op Koninginnedag vertrokken richting Eemshaven voor onze eerste race van het seizoen.
Het was weer goed om alle mede zijspan rijders te zien en spreken. Hemelvaartdag begon met een lekker zonnetje. De eerste training gaf ons een vertrouwd gevoel en het driften ging weer lekker. Het circuit van Eemshaven heeft een leuke hairpin waar je alleen driftend doorheen komt.

De giering stond iets te lang. Met de races van Man in ons achterhoofd vonden we dit niet erg. De boel heel houden was het devies. De 2de training het zelfde verhaal. Het blok klonk goed en we keken uit naar de race. Om 17.00 uur reden we naar de voorstart en op dat zelfde moment begon het heftig te regenen en zelfs wat hagel kwam naar beneden. Binnen een paar minuten waren we allemaal doorweekt. Rijden/niet rijden ging even door ons hoofd. In de warming up ronde gingen collega rijders Anja en Diana van de baan en Anja kon nog net op tijd corrigeren om niet de sloot in te duiken. Het was dus erg glad… Net voor de start werd het wat droger en we starten achter in het veld. Na de eerste bocht lagen we op de 4de plaats en gaven deze niet meer af.Voor ons gingen Frank en Marja, Henk en Clara en Harry en Edmond er vandoor. De progressie die Henk en Clara hebben gemaakt met de Guzzi is indrukwekkend. Een geslaagde race met dank aan de DSRA. Alles is heel gebleven en we gaan nu alles voorbereiden voor de Southern 100.

Onze site in de Panorama

2007-12-29T16:40:00.000+01:00

In de eerste panorama van 2008 staat een artikel over onze internetpagina. Als dat geen goed begin is van het nieuwe jaar...

REPORTAGE IN MOTOPLUS

2007-10-19T18:09:00.000+02:00

In de Motoplus van deze week (No 20) staat een 4 pagina's tellende reportage over het Ironhead Team. Zie hieronder een kleine previeuw...

LAATSTE RACE IN CADWELL PARK

2007-10-10T21:20:00.000+02:00

Donderdagavond 27 september vertrokken we samen met het duc/guzzisideteam (Henk, Henny en Clara) naar Oostende waar we vrijdag ochtend de boot pakte naar Ramsgate. Na enige vertraging met de boot arriveerden we vrijdag rond middernacht op de paddock van Cadwell park. Iedereen gedag zeggen en nog snel een welverdiend biertje. Aangezien onze planning ietwat anders verlopen was, was het zaterdagochtend een drukke bedoening. Inschrijving, motor keuren enz. Gelukkig hadden onze Engelse vrienden al enig voorwerk gedaan, zodat dit niet al te veel tijd in beslag nam.

Eerste training was ook al vroeg, en de Ironhead wilde in de regen en na een paar weken stilstaan niet meteen starten. Met hulp van een paar duwers lukte het uiteindelijk toch. Spannend om weer een circuit op te gaan wat je beide niet kent. Zaterdag reden we op het korte Woodlands circuit. Door de hoogte verschillen en korte bochten wel erg leuk. Een paar rondjes voorzichtig geprobeerd. Het was nat er lag olie op de baan, dus het was glibberen en glijden, maar erg leuk. Het werd die zaterdag niet meer droog en we konden niet alles geven. Kobus en Sam werden 1e met de Weslake.

Zondag werd er geracet op het “full” circuit, een super baan, en het zonnetje scheen. Blinde bochten en een kurkentrekker (gooseneck) die je niet ziet aankomen, net een achtbaan. De 2 korte trainingen waren eigenlijk niet genoeg om de baan goed in je kop te krijgen. Toch waren we klaar voor de eerste race. Na deze race wisten we dat we niet het uiterste eruit gehaald hadden.
De tweede race op zondag verliep een stuk beter. We hadden een goede start. Het duc/guzziside team kwam ons halverwege de eerste ronde voorbij zetten en verdween uit zicht. We kwamen in een battle met een ander span en doken naast elkaar een rechtse bocht in. Net na de bocht zagen we in een oogwenk Henk en Clara stilstaan aan de binnenkant van de baan. Beide spannen moesten vol in de rem en wij maakte ruimte voor het andere span om Henk en Clara te passeren. Later bleek dat ze waren aangetikt door een driewieler die iets te enthousiast was. Gelukkig konden allen de race vervolgen. We verbeterde onze ronde tijd met 7 seconden en dat resulteerde in een 6de plaats.

Al met al een geslaagd weekend op een super mooie baan.

Nu kunnen we weer de schuur in om ons voor te bereiden op seizoen 2008 en verder te gaan met de bouw van het nieuwe 10” span…

Jehonville en Gedinne

2007-09-09T18:43:00.000+02:00

De eerste training in Jehonville werd na 2 ronden al stilgelegd met de rode vlag. Terug in het park ferme hoorde we dat Roger Dixon en Paul Appleby van de baan waren gegaan in een linker bocht. De situatie zag er ernstig uit en de trainingen werden voor de rest van de dag afgelast. De volgende ochtend hoorde we dat Roger Dixon was overleden en Paul Appleby zwaar gewond. Tijdens de briefing de volgende ochtend werd besloten om met alle zijspannen de baan op te gaan en een paar ere ronden te rijden voor Roger. Dit liet een grote indruk achter bij rijders, baco’s en publiek.

<-- Roger en Paul
Wij leven mee met familie en vrienden.

Tijdens de race in Jehonville waren 3 van de 4 ophangpunten afgescheurd. Het was een wonder dat het blok er niet uitgevallen was. In eerste instantie dachten we dat we de TT van Gedinne wel konden vergeten. ‘s Zondags bleven we met meerdere zijspancollega’s bij de feesttent hangen en daar troffen we Patrick, een zeer goede lasser. Hij wilde ons wel helpen en is de hele maandag gebleven om alles weer in elkaar te lassen. ’s Ochtends eerst samen het hele motorblok uit het frame gehaald, Patrick heeft toen alle ophangpunten opnieuw gemaakt. De rest van de week hadden we de tijd om alles weer op te bouwen. Zaterdag in Gedinne tijdens de eerste training deden we rustig aan om te kijken of alles goed ging en er geen scheuren kwamen in de ophanging. Patrick had goed werk geleverd, alles zat stevig op zijn plaats. De 2de training werd door tijdgebrek afgelast waardoor wij zondag op de laatste startplaats terecht kwamen.

Race 1 hadden we een super start en de eerste 2 ronden waren we goed aan het inhalen. Echter weer een rode vlag en de race werd gestopt. Er werd besloten om te herstarten. We kregen echter de Ironhead niet meer aan de praat. Jarno, Erik en Kim hebben zich scheel geduwd maar er gebeurde niets. Terug in de paddock startte de ironhead zonder moeite, wat behoorlijk frustrerend was. Voor de 2e race die middag waren we nu natuurlijk super gemotiveerd. Na twee weekenden racen hadden we nog niets uitgereden. Weer een goede start en na 2 ronden kwamen we in een gevecht met een Engelse combinatie op een Triumph en een Frans/Engelse combinatie op een Yamaha XS. In de voorlaatste ronde wilden we beide spannen uitremmen in de hairpin. We gingen echter in de slip en raakte de Frans/Engelse combinatie. De Yamaha kon zo weer vertrekken. Bij ons sloeg de motor af. Kim duwde het span weer aan en hij startte direct. Echter 30 meter verder kwam Richard erachter dat Kim niet in de bak zat. Na een sprintje van Kim hebben we de race lekker uitgereden.

Wij zijn de 2de race gefinisht, wat ons enige doel was voor deze manche. Gedinne was de laatste race van dit jaar bij de CRMB . Het was een super seizoen in Belgie. Hierbij bedanken we de organisatie en alle vrijwilligers bij de CRMB.
Het laatste weekend van September is onze laatste race van dit seizoen in Engeland, Cadwell Park.

BARNEVELD

2007-08-03T21:15:00.000+02:00

De week tussen de race in Chimay en de demo in Barneveld is er hard gewerkt om alle kleine schades op te lossen. Met de hulp van Tom was alles net op tijd klaar. Barneveld moet natuurlijk gereden worden. Dicht bij huis en voor vrienden, kenissen en suporters makkelijk te bezoeken. Voor de training ging de Ironhead moeilijk aan en hebben we maar 2 rondjes gereden. De 1e manche hadden we een goede start en dachten we als eerste de eerste bocht in te duiken. Echter Henk en Clara verschalkte ons om aan de binnen kant in te sturen. Normaal is dat ons wapen. De laatste 2 ronden begon de motor erg te trillen bij 6000 rpm. We gingen als 4de over de finish en hadden het gevoel dat we regelmatig gereden hadden. Bij de HMV gaat het namelijk om een gelijkmatigheids race (demo).
a href="http://bp3.blogger.com/_UmtJ1J8GwI4/RrOBOReB4FI/AAAAAAAAAFk/sjBDsOOUyZA/s1600-h/DSCF4323.jpg">
Na de race checkten we het span en vonden snel het probleem van het trillen. Voor ophanging gescheurd en achterste frame buis gescheurd. Dit konden we niet oplossen voor de 2de manche. Het blok moet eruit en de tijd was te kort om dit te verwezelijken voor de 2de manche. Dan maar een biertje drinken en eerder dan gepland feesten bij MC Barneveld.

We hebben nu 2 weekenden geen race en dus tijd om alles weer klaar te krijgen voor de volgende race in Jehonnevile.

CHIMAY

2007-07-25T22:12:00.000+02:00

Donderdag arriveerden we ‘s avonds laat in Chimay. Nadat we ons ingeschreven hadden bekeken we de lijst van de deelnemers in de P3. Er zaten minimaal 6 combinaties met auto blokken bij. Tijdens de training waren er maar 3 a 4 andere combinaties waar we bij in de buurt zaten. De Imp’s vlogen langs de meeste van de combinaties met een motorfietsblokken heen. Gelukkig werd er besloten om een aantal P3 combinaties bij de P1/2 in te delen. Niet voor de punten maar een apart klassement. Dit vonden wij een super idee. Door deze beslissing ontstonden er veel gevechten tijdens de race wat voor de rijders en het publiek een stuk spectaculairder was.

Na een redelijke training stonden we op de 3e startrij. Echter tijdens de opwarm ronde liep de Ironhead maar op 1 cilinder. We hadden net voor de start nog de bougies vervangen. Bij het opstellen voor de start plofte de motor een keer en sloeg af. Net op het moment dat het hele veld vertrok. Weer aanduwen en weer een knal, na deze knal liep hij als een speer. Door deze belabberde start waren we super gemotiveerd en haalde we in de 1e ronde al 5 combinaties in. We kwamen in een groepje terecht met Willem en Marcel op hun A65 Windle combinatie en er ontstond een super gevecht. Wij waren sneller met het uit accelereren, zij in de afdaling. In de bochten en met het remmen was er weinig verschil. Door dit gevecht ging onze ronde tijden van 2.33 naar 2.29.

In de 2de race hadden we een goede start en ontstond er weer een gevecht. Nu met Pan en Johan (zie link) en met een Franse combinatie. Hierdoor werd onze ronde tijden weer beter 2.26.

Het was weer een geslaagd weekend en na de demo in Spa geeft het echte racen weer een superkick.
Met dank aan Henk Morren voor de Foto's

Het volgende evenement waar we aanwezig zullen zijn is Barneveld. Demo Race van de HMV.

The Bikers Classics at Spa Francochamps

2007-07-04T19:46:00.000+02:00

Vrijdagochtend was de keuring al vroeg, gelukkig kregen beide spannen zonder veel moeite een stickertje. Op het hele circuit was nieuw asfalt aangelegd en de baan lag er als een spiegeltje zo glad bij. Het was meteen weer leuk om hier gas te geven, wat een prachtig circuit is het toch. De tweede manche was in de middag en we besloten om het nieuwe span en onszelf de vuurdoop te geven en de zitter maar eens aan te duwen.
Behoorlijk zenuwachtig stonden we bij de pre-start. Niet zo gek want alles aan dit span is anders dan we gewent zijn. Hij is hoog, de bak zit aan de andere kant, Kim moet heel anders uithangen… Na de eerste twee bochten hadden we beide een brede smile op ons gezicht, wat een lol! Het uithangen is even wennen maar ook heel leuk, en Richard moet ook flink mee hangen om de bak op de grond te houden. Die dag hebben we de derde manche niet meer gereden aangezien Richard lekker aan het rondwandelen was, en per abuis de tijd vergat. Volgens Kim had hij gewoon geen zin om in de regen te rijden ;-)
Op zaterdag hebben we weer heerlijk gereden met als hoogtepunt wederom een flinke battle met de dames Braas/Bouman met de Weslake V-Twin. Die strijd was heftig. Waar de V-Twin ons op de rechte stukken voorbij ging, kon Richard dit weer goedmaken door voor de bochten op het allerlaatste moment te remmen, zodat wij de meiden weer voorbij gingen. Dit ging alle ronden zo door. Gelukkig voor ons ego zijn we wel als eerste afgevlagd.Al met al weer een heerlijk weekend. Ondanks dat het hier niet om een echte race gaat, hebben we flink gestreden. Het nieuwe span kunnen testen, en heel veel lol gehad.

Nurburgring

2007-06-20T20:38:00.000+02:00

Met onze “nieuwe” camper zijn wij donderdag middag vertrokken naar de NurburgRing, waar gestreden gaat worden om de Jan Wellem Pokal. Op vrijdag was de vrije training al om half negen. Aangezien we de weken daarvoor weinig tijd hadden gehad om aan de motor te werken, moest de olie nog doorgepompt worden, en verschenen we ietwat gestresst aan de start. De eerste rondjes even rustig over het circuit. De motor liep niet lekker, hij stotterde en hield in. Na een rondje of vier gaf hij helemaal de geest, naar bleek door een draadbreuk. Geen stroom dus einde training.

‘s Middags tijdens de tijdstraining regende het, waardoor de baan behoorlijk glad werd. Hier had natuurlijk iedereen last van. Op zich reden we lekker, maar in een linkerbocht ging het mis; Kim hing al klaar voor de bocht, maar geen grip en we gleden zo de baan uit, het muurtje kwam akelig dichtbij. Gelukkig kregen we op het nippertje nog wat grip en kon Richard nog net terugsturen de baan op. Ook bleef de motor stotteren doordat er te veel vocht in het luchtfilter terecht kwam. Dit hebben we opgelost door een alu pannetje uit de keuken inventaris te gebruiken als bescherming.

Zaterdag heerlijk gereden tijdens de eerste manche. Na deze eerste manche bleek dat we eerste stonden in het regelmatigheids klassement. Voor ons gevoel kon er weinig meer mis gaan, en droomde we stiekem al over de beker die zondag klaar zou staan.

Op zondag stonden we in de dezelfde opstelling aan de start. Anja Braas en Diana Bouwman vlak bij ons. Wat wij wel leuk vonden, want een beetje battelen met die meiden leek ons wel wat. En een battle werd het! Anja had de smaak te pakken en gaf goed gas. Ze kwamen steeds akelig dicht in de buurt. Een beetje strijden vonden we wel leuk, maar ingehaald worden door je oud bakkeniste, was toch niet wat we in gedachten hadden. De gehele manche bleven de dames met de Weslake V-Twin in de buurt en kwamen zelfs even met het voorwiel voorbij. Niet eerder was de spanning en de strijd in een race zo hevig. Uiteindelijk gingen we gelukkig als eerste over de finish. Door deze strijd hebben we zo onregelmatig gereden dat de beker helaas aan ons voorbij ging. Maar zoals Kim voor aanvang al zei; Liever geen beker dan dat die meiden ons voorbij gaan. Maar stiekem hebben we al nachtmerries en zal de dag dat ze ons inhalen, snel dichterbij komen...

Met dank aan Henk Morren voor de foto's

HEMELVAART TE EEMSHAVEN

2007-05-20T20:52:00.000+02:00

Door de samengevoegde inspanningen en wilskracht van de DSRA, CRT en SAM is het gelukt alles wat een beetje vooruit gaat met een classic zijspan in Nederland in Eemshaven te laten verschijnen. Er stonden 24 spannen aan de start van de vrije training. Geweldig om in Nederland eens met zijspannen te racen.

Eemshaven heeft een paar lange rechte stukken en een gedeelte met veel bochten waar je lekker kunt sturen. De lange rechte stukken maakten snel een verdeling in het veld. Je weet dat de spannen met een hoge topsnelheid voorop zullen rijden. Met stuurmans kunst maak je dit niet goed. Tijdens de training vielen er helaas al wat spannen met technische problemen uit. Waardoor er uiteindelijk met 17 combinaties aan de start van de race stonden.

Na een goede start lagen we op een 7de positie en door het uitvallen van 2 spannen in de top, finishte we op de 5de plek. Een goede prestatie met onze oude Harley. De uitslag was 1 Honda 2 BMW 3 Kawa 4 BMW 5 Harley 6 Guzzi

Al met al een geslaagde dag. DSRA bedankt voor het organiseren van deze race en de koffie+. Wij hopen dat we volgend jaar weer kunnen deelnemen en dat we de KNMV dan ook zijn medewerking verleend.

Met dank aan Henk Morren voor de actie foto's

Rockanje Classic

2007-05-11T16:13:00.000+02:00

Onverwacht hebben we dit weekend toch deelgenomen aan de Rockanje Classic 2007. Nadat we vrijdag avond aankwamen zijn we natuurlijk een biertje gaan drinken in de kroeg. Samen met BSA rijders Bas en Maurits en andere collega rijders hebben we lekker bijgepraat.

Vrijdag konden we al vroeg onze eerste trainingsrondjes rijden. Voor Kim was dit een nieuw circuit, dus afgesproken even rustig de baan te verkennen. Helaas stopte de combinatie er in de eerste ronde al mee. Naar bleek door een defecte benzine pomp. Gelukkig konden we dit, met dank aan Eef van Mil die nog een onderdeeltje bij zich had, weer maken en stonden we gewoon aan de start voor de eerste manche. Na een snelle start ging voor ons Piet Kramer helaas de hekken in. Piet maakte met motor en bakkenist een indrukwekkende salto. Door de baanposten werd dit goed afgevlagd en ging direct de rode vlag uit. Gelukkig viel de schade aan de rijders mee. En ook de mensen in het publiek bleven ongedeerd.

Voor de herstart werd daarna gekozen voor een duwstart, waarbij twee aan twee gestart mocht worden. Tot grote hilariteit bij het publiek en rijders verloor het span voor ons, bij deze duwstart zijn bakkenist. Gelukkig had de rijder het in de gaten en wachtte keurig op zijn achterna rennende passagier. Deze en de tweede manche hebben we lekker onze rondjes gereden wat uiteindelijk resulteerde in een derde plaats in deze gelijkmatigheidsdemo. Een zeer vermoeiend circuit voor de bakkenisten. Heel veel bochten achter elkaar, zonder recht stuk om even bij te kunnen komen. Bont, blauw, moe maar voldaan hebben we onze beker en bloemen in ontvangst genomen.
Organisatie en HMV; hartelijk dank voor dit leuke evenement.

Val de Vienne

2007-04-11T22:18:00.000+02:00

Zaterdag 26 maart vertrokken we richting Frankrijk om onze race licentie te gaan behalen. De DSRA organiseerde dit op het circuit van Val de Vienne.

Deze cursus bestaat uit een theorie examen een aantal praktijk oefeningen. Hierbij hebben we met de gevarieerde en gezellige cursusploeg erg veel lol gehad. Dag 2 en 3 mochten we 2x een ½ uur de baan op. Wat een mooi circuit. Veel bochten achter elkaar. Enkele nieuwe LCR piloten hadden vooral in de bochten moeite met onze oude sportster. Wat logisch is aangezien ons span een stuk korter is. Natuurlijk gingen op de rechte stukken deze nieuwe spannen met 180 PK er van door en ons erg hard voorbij. Na 2 ½ dag zijn alle cursisten geslaagd. Wij mogen nu eindelijk in Engeland racen.

Op woensdag stapte Kim in de bak bij Karl Raabe. Karl was al het hele weekend bezig zijn nieuwe Norton kneeler zijspan goed aan het lopen te krijgen. Het leek erop dat dit woensdag gelukt was. Hij zocht alleen nog een geschikte bakkenist met het juiste gewicht om dit span te testen. Karl rijd al jaren op een zitter (www.sidecar-racing.de). De eerste 3 ronden zagen er veelbelovend uit. Kim moest nu vooruit uithangen in plaats van over het spatbord zoals ze gewend is met onze Kneeler en had er erg veel plezier in. In de vierde ronde ging het achter op het circuit fout. Karl en Kim gingen in een rechtse bocht 180 graden in de rondte. Kim vloog eruit en het span en Karl gingen op de kop. Kim had gelukkig niets. Karl moest helaas naar het ziekenhuis om zijn, waarschijnlijk gebroken, sleutelbeen te laten zetten. Karl beterschap!

Ondanks de de lange reis, de vorst 's nachts en het ongeval, hebben we een erg gezellig en leerzaam weekend gehad.

met dank aan de DSRA en sandra voor de organisatie en de foto's

Terug op het Circuit !

2007-03-19T21:35:00.000+01:00

Seizoen 2007 zullen Bas en Maurits weer deelnemen aan een paar demo’s bij de HMV met ons oude zijspanframe. De Bikers Classic’s in Spa Francochamps staat ook weer op hun agenda. Bas heeft in 2004 een BSA-A65 blok in dit frame gebouwd in plaats van ons Ironhead blok. Dit blok paste zonder veel moeite in het frame. De bediening moest worden omgedraaid omdat de BSA rechts schakelt. Ook de aandrijving zit aan de andere kant.

Nr. 35; ons oude frame met het BSA blok

Nr. 21; onze huidige Ironhead racer

REPORTAGE IN DE BIGTWIN

2006-10-27T23:17:00.000+02:00

In het November nummer van de Bigtwin staat een reportage over het Ironhead Team.

www.bigtwin.nl

Gedinne

2006-08-24T18:09:00.000+02:00

Op 2-3 september hebben we deelgenomen aan de Classic TT in Gedinne. Voor ons beide een nieuw circuit. Spannend en een hele uitdaging met zijn 21 bochten! Op donderdag hebben we het circuit twee keer met de auto gereden, wat ons een goede indruk gaf. Gaaf! Tijdens de training op zaterdag ochtend de eerste rondjes rustig gereden, daarna wat meer gas erop. De race was om vijf uur. Na een aardige start zaten we nr. 33 aardig op zijn staart. Deze engelse combinatie met een IMP blok erin is natuurlijk veel sneller, maar door laat remmen en scherp in te sturen bij de hairpin bochten, lukte het ons toch ze enkele malen voorbij te gaan. Op de langere rechte stukken haalde ze ons weer in, wat een leuke battle opleverde. De laatste twee ronden merkten we beide dat het span erg trilde. We zijn gefinished, maar bleek al snel met een kompleet afgescheurde voorophanging, en afgescheurde uitlaat. Niet zo vreemd dus dat hij bijna niet meer te houden was. Met dank aan Ep van Paasen kon dit gelast worden, zodat we zondag weer aan de start konden verschijnen. Zondag regende het, tijdens de training

hebben we heel rustig aan gereden. Hierna bleek dat ook de ophanging van de uitlaat en de achterophanging van het blok gescheurd waren. Na improvisorische reparaties zijn we de wedstrijd toch gestart. In het eerste ronde halverwege het circuit knapte onze ketting. Het achterwiel blokkeerde, veel lawaai en geen aandrijving meer. Gelukkig konden we veilig van de baan af. Einde race en behoorlijk wat schade. Ondanks de pech en de schade hebben we een super race weekend gehad.

Met dank aan Henk Morren voor de actiefoto's

Barneveld 2006

2006-07-29T22:58:00.000+02:00

Na Chimay is het even wennen om weer een demo te rijden. Zeker in Barneveld met een overvol deelnemersveld in de Zijspan Klasse. Tijdens de training liep de motor goed. Alleen de vergiering voor Chimay stond er nog op. (geen tijd gehad) Na de training wilden we “even” vergieren. Maar een achterwiel lager zat vast op de as. Dit was helaas niet verholpen voor de eerste manche. Tot grote teleurstelling van de voor ons gekomen fans… (familie en vrienden) Net voor de tweede manche hadden we alles weer gereed. Maar daar was ook de eerste regen bui. Tijdens de start gingen de gele en geel/rode vlaggen al uit. Het parkoers was net een ijsbaan. Dan maar een paar rondjes voorzichtig glijden. Niet echt lekker gereden maar de gezellige dag en de avonden bij MC Barneveld waren weer super. Onze vrienden Bas en Maurits met de BSA werden 2e en kregen een mooie beker mee naar huis.

Chimay

2006-07-29T22:47:00.000+02:00

Voor het eerst in 3 jaar weer een keer in Chimay racen. Dit is geen demo maar een echte race. Met onze 1000 cc kunnen we niet meer in de P2 rijden. We zijn ingedeeld in de P3 en GP klasse. Wat hebben we hier te zoeken dachten we vooraf. Eerste training op vrijdag rustig aan gedaan en het parkoers verkend. Het was de eerste keer voor Kim in Chimay. De motor liep goed, we moesten alleen vergieren. Had de speciaal meegenomen monteur Bas ook iets te doen… Eerste tijdstraining 2.32. Dit was al 10 seconden sneller vergeleken met 3 jaar geleden met het oude blok. We stonden in de eerste race in het midden van het startveld. Maar door een los zittende dodenmansknop kwamen we niet goed weg. Tijdens de race nog 2 Konigs en een Suzuki waterkoker ingehaald en door de vele uitvallers als 6e geëindigd. Tweede race ging nog een stukje sneller met rondetijden in de 2.29 en nu als 5 de geëindigd. Het was weer goed in Chimay. Goed weer. De blauwe lokale biertjes smaakte goed. Volgend jaar zijn we weer present!

The Bikers Classics at Spa Francorchamp

2006-07-29T12:47:00.000+02:00

Spa Francorchamps is geen race, maar daar gas geven en een sparring groep zoeken is al een belevenis. 9 x rijden geeft ons alle mogelijkheden om het nieuwe blok goed af te stellen.

Vrijdag de eerste 2 manches kwamen we niet boven de 5000 toeren uit. Het nieuwe blok krijgt de " schop onder zn hol" pas laat in de toeren. Proberen af te stellen met sproeiers en een grotere benzine pomp, leverde beide niets op. Kobus kwam met het idee om de moderne uitlaatdemper te vervangen door een open pijp. Leo stelde zijn demper beschikbaar. Erop geknutseld en gaan, dat was dus het probleem, de moderne demper, dempte te veel. Op de onderdelenmarkt een megafoondemper op de kop getikt bij B.R.A.M. en deze samen met Kobus en Leo passend gemaakt. Hierdoor arriveerde we wel als laatste in de kroeg. De 3 manches op Zaterdag waren super en we gingen steeds harder de Raidillon op. Bij de laatste race die dag de bocht uit door een oliespoor bij Combes. Zondag in de eerste manche konden we in de 2e ronde het span in de Blanchimont niet houden en stopten we in de chicane. Bleken beide schokbrekers afgebroken. Geprobeerd zo iets te vinden op de onderdelen markt maar geen succes. Niemand had nieuwe voorradig. Dus hebben we hem de 2 race aangepast tot “hardtail” en gewoon weer gas geven.Het was weer super. Drie dagen rijden, sleutelen, mooi en warm weer en veel gezelligheid.

ZZ races

2006-06-19T21:42:00.000+02:00

Gebroeders Medema, wij

BSA, IRONHEAD, KONIG

Door de weilanden

Bremerhaven

2006-06-06T18:27:00.000+02:00

Bremerhavener Fischereihafenrennen '06
Alvast wat foto's.

Bij de start 1e manche op maandag

Linkerbocht nog voor Gerrie de Bruin
en Diana Bouman

Wat een battle, constant stuivertje wisselen !
Uiteindelijk zijn Gerrie en Diana voor ons gefinisht
Leuke race...

Verslag van de Fans

2006-05-21T12:57:00.000+02:00

Sleutelen met Albert

En dat is heel vermoeiend...

Albert bewaakt het span

Monteur Bas heeft last van de hitte in Chimay

Nijmegen 2006

2006-05-14T17:46:00.000+02:00

14 mei 2006
Dit seizoen werd voor de tweede keer de Historische Motorsportdag in Nijmegen gehouden. Na het grote succes van vorig jaar, hebben de gebroeders Peters het ook nu weer voor elkaar gekregen dit leuke evenement te organiseren. Nijmegen, voor ons toch een beetje een thuiswedstrijd, is een erg leuk circuit. Breed, veel bochten en een mooi lang stuk om goed gas te kunnen geven. Het is altijd vroeg uit de veren op de dag zelf. Nog even de motor checken voor de keuring en dan de eerste training. Tijdens de training liep de motor niet zo lekker, stotterend. Bleken vuile bougies. Tijdens de eerste manche ging het allemaal goed. Al haalden we maar net de finish (benzine op) en moesten we het gevaarte weer terugduwen naar het rennerskwartier. De tweede manche verliep gelukkig helemaal prima. Wow wat is het toch een leuke baan, maar hard werken voor de bakkenist. Door de vele bochten die elkaar snel opvolgen, is het soms lastig om op tijd "klaar" te zijn. Maar dat maakt deze baan, en het rijden, ook zo leuk.

Eenrum 2006

2006-05-07T17:29:00.000+02:00

De eerste race van seizoen 2006.
De HMV Demo in Eenrum. 2e plaats. Mijn eerste beker. Heerlijk gereden. Na een belabberde training, t is toch weer even wennen na een hele winter niets doen, ging de eerste manche als een speer. Gelukkig deed de motor het ook goed, hij liep als een trein. Het is altijd leuk en gezellig in Eenrum. Toch heel bijzonder als een heel dorp op zn kop word gezet om daar een motor evenement te organiseren.

Het Zijspan

2006-01-26T17:52:00.000+01:00

Foto is van het huidige span. In de loop der jaren is er heel wat aangepast.

Nieuw frame
Frame bouwer : Kobus Bouwman.

Voorwiel 16 inch .
Naaf : Triumph
Velg : Morad
Remklauw : AP racing
Band : Dunlop sidecar race

Achterwiel 12 inch
Velg ?
Naaf : Kobus Bouwman
Remklauw : AP racing
Band : Yokohama racing

Zijspan wiel 10 inch,
Velg : Mini
Naaf : Kobus Bouwman
Remklauw : Brembo
Band : Yokohama racing

Motorblok 1 : Ironhead sportster 1972
Cilinder inhoud : 1000cc
Carters : HD
Cilinders HD
Koppen bewerkt door : Daan Smallenburg
Nokkenassen : Andrews Y
Zuigers : KB
Bobine : Dyna
Ontsteking : Crane hi4
Carburator : Dellorto 40
Transmissie : Andrews close ratio

Motorblok 2 : Ironhead sportster 1972

Cilinder inhoud 1000cc

Carters : HD

Cilinders : Japans

Zuigers : KB

Koppen bewerkt door : Daan Smallenburg

Nokkenassen Andrews R5

Transmissie : Andrews close ratio

Polyester : Marc Ruig

Schok brekers : Hagon

Uitlaat systeem : Catepilar Wehl

Ander spul : Home made.

Oud Frame :

Bouwers : Mikel Claasen en Richard Pouwels

Met dank aan : Mikel , Kobus (Veco) , Gerben, Bas , Gary (HD down town) , Daan

Eerste zijspan. Op weg naar eerste race in Rockanje. Het frame rijd nog steeds maar nu met een BSA blok erin.

Foto's 2005

2005-07-26T18:40:00.000+02:00

Barneveld

Nijmegen (in 2005 een uitstapje naar STP Kleuren.
In 2006 rijden we gewoon weer in Zwart !)

Hoe het allemaal begon

2005-07-24T17:20:00.000+02:00

In 1998 ging ik naar de Centennial TT in Assen daar kwam ik Kobus en Sam tegen. Kobus hielp mij al enkele jaren om mijn oude Ironhead Zijspan te verbouwen en rijdend te houden. De Centennial TT was een geweldige happening. Al die oude wereldkampioenen te zien was te gek. Daar zag ik voor het eerst de oude stijl van het zijspan rijden . Niet achter in de bak een beetje heen en weer, maar voor uit het zijspan hangen. Dit was spektakel! Kobus en Sam waren net zo enthousiast en zijn direct na de Centennial TT begonnen een Norton om te bouwen tot een zijspan racer en zijn mee gaan doen aan demo’s bij de HMV. Natuurlijk heb ik hun eerste seizoen gevolgd en werd steeds enthousiaster. Helaas kon ik niemand vinden die zo gek was om deze uitdaging met mij aan te gaan. Tot mijn oude maat Mikel Claassen het aan durfde. We kochten een oud zitter frame bij Martin Morren en zijn begonnen deze om te bouwen naar een kneeler. Toen we klaar waren met het frame bouwen was alleen het balhoofd nog over. Het motorblok werd uit mijn café racer gehaald die net twee jaar af was. Het begon ergens op te lijken. De dag en de nacht voor de eerste race in Rockanje heeft de hele Barneveld clan nog geholpen om de racer klaar te krijgen. Op de dag van de beruchte race arriveerde we net op tijde voor de keuring. De training gebruikte we om de motor af te stellen. De eerste manche duurde 3 bochten, de Norton voornaaf begaf het en we belanden in de rozenstruiken. Maar de vuurdoop hadden we gehad, en de smaak te pakken. De volgende jaren hebben we vooral veel rondjes gereden bij de HMV, soms CRT en af en toe in België. Na 2 jaar kwam monteur Bas Harmelink ons team versterken Bas, altijd rustig tijdens de hectische momenten van sleutelen voor en tussen de races door, een verademing en een luxe. In 2004 stopte Mikel er helaas mee. De ervaren bakkenist Anja Braas nam tijdelijk de plaats in het bakkie over maar Kim stond al langs de kant te popelen om haar plaats over te nemen. In seizoen 2005 heeft Kim haar vuurdoop gehad in het Duitse Hunxe en was gelijk verkocht.